Nog niet gepubliceerd — status: concept

Waarom we het saai houden

We hadden een snellere en lossere route kunnen kiezen. We kozen de zwaardere, met toezicht, papierwerk en een jurist die nee zegt. Dit is waarom, en wat dat wel en niet voor je betekent.

In elke jonge markt zitten twee soorten partijen. De ene groep vraagt zich af wat er mag. De andere vraagt zich af wat er kan zolang niemand het tegenhoudt.

De tweede groep gaat sneller. Die is er eerder, groeit harder, en heeft de mooiste cijfers om te laten zien. Tot het moment waarop het misgaat, en dan zijn zij het die je kent van het nieuws, en zijn wij het die daarna moeten uitleggen dat wij iets anders doen.

Dat is het onaangename van deze markt. Wie zich aan de regels houdt, betaalt de rekening van wie dat niet deed.

Dit artikel gaat over de saaie keuzes die we hebben gemaakt, wat ze kosten, en waar ze je wel en niet tegen beschermen. Dat laatste is het belangrijkste deel, want de grootste fout die je kunt maken is denken dat "gereguleerd" hetzelfde is als "veilig".

De keuze die het meeste uitmaakt

De eerste en belangrijkste keuze zit in wat een deelname bij ons juridisch is.

Er zijn twee routes. Je kunt iets uitgeven dat digitaal is en verder geen recht op opbrengst geeft. Dan valt het onder de regels voor crypto-achtige producten, en dat is een lichter regime: minder papierwerk, sneller live, meer vrijheid in wat je erover mag zeggen.

Of je geeft iets uit dat wél recht geeft op je deel van de opbrengst van een echt project. Dan is het juridisch een effect, en gelden er dezelfde regels als voor een aandeel of obligatie. Die regels zijn oud, streng en uitgebreid getest.

Wij hebben voor het tweede gekozen, en dat is de zwaardere route. Niet omdat het moest, maar omdat het eerste betekent dat je iets verkoopt waar niets onder zit. Je wil geen digitaal object dat waarde heeft omdat mensen denken dat het waarde heeft. Je wil recht op de huur van een gebouw dat er staat.

Dat je bij ons dus in een effect stapt en niet in een cryptomunt, is de belangrijkste zin van dit artikel. Alles wat hieronder staat, volgt daaruit.

Wat die keuze meebrengt

Zodra iets een effect is, komt er een reeks verplichtingen bij die niet onderhandelbaar zijn.

Er hoort informatie op papier. Bij een aanbod moet er een document liggen waarin staat wat het is, wat de risico's zijn en hoe de structuur eruitziet. Bij grote aanbiedingen is dat een volledig prospectus, waarvoor een toezichthouder het document moet goedkeuren. Voor kleinere aanbiedingen bestaat een vrijstelling met een lichter informatiedocument en een melding bij de toezichthouder. Waar die grens precies ligt, verschilt per land en beweegt de laatste jaren binnen Europa. Wat niet beweegt, is dat er altijd iets ligt en dat het klopt.

We moeten weten wie je bent. Identificatie en controle op witwassen zijn wettelijk verplicht. Dat is de stap die de meeste mensen vervelend vinden en die tegelijk de eerste zeef is tegen misbruik.

Wat we zeggen, is aan regels gebonden. De norm heet eerlijk, duidelijk en niet misleidend, en dat is geen richtlijn maar een toetsbare eis. Daarom lees je bij ons nooit een gegarandeerd rendement, nooit het woord risicoloos, en nooit dat je eigenaar wordt van vastgoed als je dat niet wordt. Niet omdat het mooier klinkt om voorzichtig te zijn, maar omdat het alternatief verboden is, en terecht.

Alles met een financiële claim gaat eerst langs een jurist. Elke pagina, elke projectbeschrijving, elke campagne. Dat is een vaste stap in ons proces en geen uitzondering voor gevoelige gevallen.

Elk project zit apart. Een eigen vennootschap per project, los van de andere projecten en los van ons. Dat is geen wettelijke verplichting maar een structurele keuze, en het is de reden dat een misgelopen project het volgende niet meesleept.

Wat het kost

Nu de andere kant, want een artikel over regels dat alleen de voordelen noemt, is zelf een vorm van reclame.

Het is trager. Een project openstellen kost bij ons weken langer dan bij een partij die de lichte route kiest. Er moet gestructureerd worden, doorgerekend, getoetst en vastgelegd voordat er iets zichtbaar is.

Het is duurder. Juristen, adviseurs, accountants en toezichtkosten worden niet goedkoper omdat het bedrag klein is. Bij een project van een paar miljoen valt dat weg in het geheel. Bij een klein project weegt het zwaar, en dat is de reden dat sommige leuke, kleine projecten bij ons niet uitkunnen.

En het is minder spannend. We kunnen geen aflopende klok op een pagina zetten. We kunnen niet zeggen dat je hier meer haalt dan op je spaarrekening. We kunnen geen verwachting groter maken dan wat de onderbouwing toelaat.

Dat kost aanmeldingen. Wij weten dat, en we hebben ervoor gekozen. Wie op basis van haast instapt, stapt op basis van haast weer uit.

Waar het je wél tegen beschermt

Regels beschermen tegen een specifieke groep problemen, en het is nuttig om precies te weten welke.

Ze beschermen je tegen misleiding. Wat er in de documenten staat, moet kloppen en mag niet mooier worden voorgesteld dan het is. Blijkt het achteraf niet te kloppen, dan is dat niet een kwestie van pech maar van aansprakelijkheid.

Ze beschermen je tegen vermenging. Het geld van projecten hoort gescheiden te zijn van het geld van het platform, en jouw inleg staat tot een ronde rond is bij een partij die los van ons staat.

Ze beschermen je tegen anonimiteit. Er is altijd een entiteit met een adres, een bestuur en een jaarrekening. Er is iemand aanspreekbaar. Dat lijkt vanzelfsprekend tot je ziet hoeveel geld er de afgelopen jaren is verdwenen naar constructies waar dat niet zo was.

Waar het je niet tegen beschermt

En nu het deel dat vaak wordt weggelaten.

Regels beschermen je niet tegen verlies. Een project kan volledig volgens de regels zijn opgezet, netjes zijn beschreven, correct zijn gemeld, en toch minder opleveren dan gedacht of helemaal niets. Toezicht gaat over hoe iets wordt aangeboden, niet over of het een goed idee is.

Een melding bij een toezichthouder is geen goedkeuring. Dit is de meest gemaakte denkfout in deze hele markt, en er zijn partijen die er dankbaar gebruik van maken door hun toezichtstatus zo op te schrijven dat het klinkt als een keurmerk. Dat een aanbod is gemeld, betekent dat een formaliteit is vervuld. Het betekent niet dat iemand het project heeft beoordeeld en goed heeft bevonden.

En regels beschermen je niet tegen je eigen verwachtingen. Als je meedoet omdat je op korte termijn geld nodig denkt te hebben, is er geen regel die je daartegen beschermt. Daarvoor is er alleen het vorige artikel in deze reeks, en de moeite die je neemt om het te lezen.

Waarom saai op de lange termijn wint

Wij denken dat de markt voor dit soort investeringen groot gaat worden, en dat de partijen die er over tien jaar nog zijn, de partijen zijn die nu het saaie werk doen.

Dat is geen morele stelling maar een praktische. Er komt een moment waarop de toezichthouders in Europa deze markt volledig hebben ingericht, en de partijen die nu de lichte route kiezen zullen dan moeten omschakelen, met alles wat er tussentijds is opgehaald. Dat wordt een pijnlijke oefening.

Belangrijker is wat er in de tussentijd gebeurt met vertrouwen. Iedereen in deze markt kent inmiddels iemand die geld is kwijtgeraakt aan iets wat er van buiten prima uitzag. Dat wantrouwen los je niet op met een betere campagne. Je lost het op door jaren achter elkaar hetzelfde te doen en op te schrijven wat je doet, ook als het tegenvalt.

Saai is in deze markt geen gebrek aan ambitie. Het is de ambitie.

In het volgende artikel draaien we het om en kijken we naar de andere kant van de marktplaats: wat dit betekent voor de ondernemer die kapitaal zoekt, wat het hem oplevert en wat het van hem vraagt.