Nog niet gepubliceerd — status: concept

Voor ondernemers: kapitaal ophalen zonder de trage route

De andere kant van de marktplaats. Wat het oplevert om een project bij honderden kleine deelnemers te financieren, wat het vraagt, hoe lang het duurt en voor wie het niet is.

Vraag een ondernemer die net een financieringsronde achter de rug heeft wat het zwaarste was, en het antwoord gaat zelden over het geld. Het gaat over de maanden.

Over het derde gesprek met dezelfde bank waarin dezelfde vragen langskomen. Over de partij die enthousiast was en na zeven weken stilte liet weten dat het toch net niet binnen het mandaat viel. Over het moment waarop je begint te rekenen wat die vertraging je heeft gekost, en tot de conclusie komt dat het meer is dan de rentemarge waarover je zo lang hebt onderhandeld.

Dit artikel gaat over de andere kant van ons platform: wat het betekent om een project te financieren bij honderden mensen die elk een klein deel nemen, in plaats van bij één partij die alles doet. Wat dat oplevert, wat het vraagt, en voor wie het niet is. Dat laatste is een serieuze paragraaf, geen beleefdheid.

Wat er mis is met de bestaande route

Er zijn grofweg drie wegen naar kapitaal, en ze hebben elk hun eigen prijs.

De bank is de goedkoopste en de traagste. Je krijgt geld tegen een tarief dat meestal redelijk is, en je betaalt met tijd, met zekerheden en met een sjabloon dat niet is gemaakt voor jouw project maar voor een categorie waar jouw project in moet passen. Wijkt het af, dan wordt het lastig, hoe goed het ook is.

De ene grote investeerder is de snelste en de duurste. Eén partij die alles neemt, gaat er ook iets voor terug willen: een deel van de opbrengst dat groter is dan zijn risico rechtvaardigt, zeggenschap over beslissingen die eerder van jou waren, of allebei. En je hebt vanaf dat moment een relatie waarin één telefoontje de richting van je project kan veranderen.

Het fonds zit ertussenin en vraagt meestal het pijnlijkste: aandelen. Je haalt geld op voor één project en levert een stuk van je bedrijf in, voorgoed.

Wat deze drie gemeen hebben, is dat je onderhandelt met een tegenpartij die professioneel is in onderhandelen en die honderd van dit soort gesprekken per jaar voert. Jij voert er misschien twee.

Wat er verandert bij veel kleine deelnemers

Haal je hetzelfde bedrag op bij achthonderd mensen die elk een klein deel nemen, dan verandert de aard van het gesprek.

Niemand van die achthonderd heeft genoeg belang om aan het stuur te trekken. De voorwaarden staan vooraf vast en zijn voor iedereen gelijk. Er is geen partij die halverwege haar mandaat wijzigt, en er is geen bestuurszetel die weggegeven moet worden.

Wat je aan de andere kant inlevert, is minder ruimte om per geval iets af te spreken. Bij één investeerder kun je onderhandelen. Bij achthonderd kan dat niet: het aanbod is het aanbod. Dat is voor sommige ondernemers een verademing en voor andere onwerkbaar, en het is verstandig om vooraf te weten tot welke groep je hoort.

En er komt iets bij dat de traditionele route niet levert. Achthonderd deelnemers zijn achthonderd mensen met een financieel belang bij het slagen van jouw project. Die praten erover, die letten erop, en een deel van hen wordt klant. Voor sommige projecten is dat waardevoller dan de financiering zelf.

Hoe het bij ons loopt

De route bestaat uit zes stappen, en de eerste twee zijn de zwaarste.

Aanmelden. Je dient je project in via een korte intake. Wat is het, hoeveel kapitaal is er nodig, waar is dat op gebaseerd, wie voert het uit. Dit is bewust kort, want als het hier al niet past, kost verder praten ons allebei tijd.

Toetsing. Wij beoordelen het project: is er iets echts, wie voert het uit en wat heeft die eerder gedaan, kloppen de cijfers ook in het slechte scenario, is de structuur schoon, kunnen we het uitleggen. Verreweg de meeste projecten vallen hier af, en het vierde artikel in deze reeks legt uit waarom we die zeef zo streng houden. Voor jou als ondernemer is die strengheid ongemakkelijk en tegelijk het hele verkoopargument richting de mensen die straks in jouw project stappen.

Structureren. Komt het project door de toets, dan wordt het ondergebracht in een eigen vennootschap, alleen voor dat ene project. Die vennootschap wordt zo ingericht dat de deelnames uitgegeven kunnen worden binnen de regels die gelden voor effecten. Hier zit het meeste papierwerk en de meeste doorlooptijd, en hier zit de reden dat dit geen route is voor wie volgende maand geld nodig heeft.

Presenteren. Het verhaal wordt scherp neergezet. Wat het project is, wat deelnemers kopen, wat de verwachting is, waar die op gebaseerd is en wat er gebeurt als het tegenvalt. Dat laatste staat er in dezelfde letters als het goede nieuws. Deze stap doen wij samen met jou, en het is het deel waar wij het meest aan toevoegen.

Funding. Het project gaat open. Deelnemers stappen in en hun inleg staat op een derdenrekening bij een partij die los van ons en van jou staat, tot de ronde rond is. Komt het bedrag binnen, dan gaat het naar de projectvennootschap. Komt het niet binnen, dan gaat het terug naar de deelnemers.

Uitvoeren en rapporteren. Het project draait en je legt verantwoording af aan je deelnemers. Op vaste momenten, en meteen als er iets gebeurt dat ze moeten weten. Ook als dat iets vervelends is.

Wat het van je vraagt

Dit is de paragraaf waar het meestal op stukloopt, dus we zetten hem er vroeg in.

Openheid over je cijfers. Niet alleen de omzet, ook de kosten, de aannames en de punten waar je zelf onzeker over bent. Die informatie komt in een document dat iedereen kan lezen, inclusief je concurrent. Voor veel ondernemers is dat de werkelijke drempel, en het is een terechte afweging.

Doorlichting van jezelf. We kijken naar wat je eerder hebt gedaan, ook naar wat er ooit is misgegaan. Dat is geen wantrouwen maar de prijs van het feit dat wij tegen honderden mensen zeggen dat we dit project hebben beoordeeld.

De tegenvaller opschrijven. In je eigen projectbeschrijving komt te staan wat er misgaat als het misgaat. Dat voelt tegennatuurlijk bij een tekst waarmee je geld ophaalt, en het is de reden dat mensen hem geloven.

Tijd en kosten vooraf. Structureren, toetsen en juridisch vastleggen kost weken en het kost geld, ook als de ronde uiteindelijk niet volloopt. Dat is de eerlijke keerzijde van de zorgvuldigheid waar je verderop van profiteert.

Blijven rapporteren. Na de storting begint het pas. Honderden mede-eigenaren zijn een aanwinst zolang ze op de hoogte zijn, en een probleem zodra ze dat niet zijn. Wie na de funding stil valt, heeft geen community meer maar een groep ongeruste mensen.

Voor wie dit niet is

Vier situaties waarin je beter ergens anders kunt aankloppen.

Je hebt volgende maand geld nodig. Dan is dit te traag, en dat verandert niet door harder te duwen.

Je wilt een gat dichten. Financiering voor een verlies uit het verleden is geen project maar een probleem, en het valt bij ons af in de toetsing.

Je wilt je cijfers niet laten zien. Volkomen begrijpelijk, en onverenigbaar met wat wij aan de andere kant beloven.

Je hebt geen zin in mede-eigenaren die vragen stellen. Dan is één investeerder die je twee keer per jaar spreekt prettiger, ook al is hij duurder.

Waar we nu staan, eerlijk

Tot slot iets waar de meeste platforms omheen praten.

Wij zijn in opbouw. Dat betekent dat we op dit moment niet elk goed project kunnen plaatsen, hoe graag we ook zouden willen. We beginnen bewust met één sterk project en niet met tien, omdat de eerste rondes moeten bewijzen dat de hele route werkt. Pas als dat gelukt is, gaat de aanbodkant verder open.

Dat is voor een ondernemer die vandaag kapitaal zoekt geen prettig antwoord, en het is beter dan het alternatief: ja zeggen tegen tien projecten en er twee kunnen funden.

Heb je een project waarvan je denkt dat het hier past, dan is het gesprek zinvol, ook als dit nog niet het moment is. Wat wij zoeken is niet de snelste aanvraag maar het project waarvan we over drie jaar nog willen zeggen dat wij het hebben gedaan.

Waar we met dat alles naartoe willen, staat in het laatste artikel van deze reeks.